Zacznijmy prosto: Certyfikat to nie jest dyplom za obecność.
Nie rozdaje się go za dobre chęci, obecność na Zoomie ani za przetrwanie dwóch dni szkolenia w sali bez klimatyzacji.
W ITFF nie nadużywamy słowa certyfikat.
Nie dlatego, że jesteśmy surowi. Tylko dlatego, że mamy do ludzi i procesu nauczania szacunek.
Udział w module? – dostajesz zaświadczenie.
Zaliczenie całej ścieżki Train the Trainer? – wtedy mówimy o certyfikacie.
Ale tylko wtedy, gdy naprawdę widzimy, że masz:
To jest podejście, które szanujemy. Wymaga pracy, standardów, zaprojektowanego procesu.
Tu naprawdę potwierdzasz, że uczestnik coś umie.
Ok. Jeśli kurs ma ewaluację, sprawdza się poziom wiedzy, umiejętności, to to też jest w porządku. Może nie tak szczegółowo, ale wystarczająco.
Tu już się robi niebezpiecznie. Bo niby masz certyfikat, ale nie masz gwarancji, że uczestnik coś z tego potrafi.
I wiesz co? HR-y to widzą.
Weryfikują. Rozróżniają.
Dobre certyfikaty budują wartość Twojej pracy. Złe – ją obniżają.
W ITFF zaświadczenia wydajemy za udział.
Bo uczciwie – nie widzimy na własne oczy, czy potrafisz zastosować to, czego uczysz się na platformie.
Tak działa online. Nie udajemy, że jesteśmy obok.
Ale jeśli kończysz pełen program Train the Trainer lub Train the Facilitators – przechodzisz proces certyfikacyjny 1:1, sprawdzamy Twoją pracę indywidualnie.
Każdą! Nie automatem. Nie testem.
Pracujesz z superwizorką, która zna się na rzeczy.
Sprawdzamy:
Tu potwierdzamy, że umiesz zaprojektować szkolenie zgodnie z najwyższymi standardami. Potwierdzamy tym, że “złapiesz język” w świecie specjalistów i profesjonalnych projektantów edukacji.
Sprawdzamy, czy Twoje szkolenia naprawdę działają.
Tutaj chodzi umiejętności prowadzenia szkolenia. Poza planem zgodnie ze standardem, pokazujesz jak realizujesz to, co zaplanowałeś.
Dajemy Ci 120 minut. To wystarczy, żeby zobaczyć:
I tylko wtedy – wydajemy certyfikat PCT.
Nie wcześniej. Nie na kredyt zaufania.
Nawet największa wiedza, niewiele znaczy jeśli nie jest stosowana w praktyce.
Tu weryfikujemy, czy jesteś aktywny/aktywna w branży. Tylko Ci, którzy używają systematycznie swoich kompetencji trenerskich są w stanie utrzymać je na wysokim poziomie.
Jeśli projektujesz efektywne i autorskie szkolenia, zbierasz rekomendacje klientów
i działasz jak profesjonalista – możesz ubiegać się o akredytację jako Master Trainer.
Jeśli masz Certified Training Practitioner (CTP) potrzebujemy:
… aby poświadczyć, że systematycznie utrzymujesz rezultaty na wysokim poziomie.
Harvard Business Review podaje, że 53% pracodawców nie uznaje certyfikatów, jeśli nie wiadomo, co za nimi stoi.
Z kolei według SHRM, proces certyfikacji 1:1 (ze sprawdzoną ewaluacją i realnym wykonaniem zadania) zwiększa zaufanie do kompetencji kandydata o 78%.
To nie my wymyśliliśmy. To rynek pokazuje, że jakość wygrywa z liczbą.
Dotychczas:
Wkrótce będzie tu można zobaczyć naszą listę alumnów, którzy naprawdę przeszli przez cały proces.
Nie za obecność. Nie za przelew.
Za kompetencje.
Certyfikat ma sens tylko wtedy, gdy potwierdza wdrożony rezultat.
Trzeba mieć w swoich zasobach Curriculum:
Robisz dokładnie tak samo, kiedy uczysz kogoś piec biszkopt lub zastosowania zasad copywritingu.
Nie wystarczy przepis, ani nawet proces. Trzeba zobaczyć rezultat – sprawdzić smak lub zweryfikować napisany tekst, pod kontem stopnia wypełniania tych zasad.
I dopiero potem – wydać certyfikat!
W ITFF nie wydajemy papierków dla ozdoby.
Wydajemy dokumenty, które coś znaczą.
Nie jesteś pewien, czy masz czas na proces? – weź zaświadczenie uczestnictwa. U nas otrzymasz je za każdy moduł.
Chcesz potwierdzić swoje kompetencje? – wejdź w certyfikację.
Twój wybór.
Ale jeśli coś podpisujemy – to stajemy za tym murem.
Również może Cię zainteresować:
Podsumowania roczne w zespołach mają w sobie pewien niezamierzony paradoks. Z jednej strony wszyscy deklarują, że to ważny moment, „żeby zamknąć rok i wyciągnąć lekcje”, a z drugiej nie sposób nie zauważyć, jak szybko rozmowa zamienia się w serię slajdów wygaszających całą energię, jaka mogłaby się w tej grupie uruchomić.
Klasa czy obciach w szkoleniach: koniec teorią bez kropli potu
Nie ma dziś większej straty niż szkolenie, po którym wszystko zostaje po staremu. Ludzie odkładają projekty, rezygnują z dnia pracy, włączają kamery, notują – a potem wychodzą z głową pełną modeli, skrótów i modnych słów, które w poniedziałek nie mają żadnego zastosowania. Przez chwilę czują się zainspirowani, ale już następnego dnia system organizacyjny połyka całą tę energię.
Szkolenie to nie rozrywka. A rozrywka to nie szkolenie. Dlaczego biznes wciąż myli rozwój z eventem?
W większości organizacji szkolenie wciąż traktowane jest jak forma rozrywki. Ma być ciekawie, lekko, inspirująco. Nie mozna przeciez nikomu popsuć humoru. Trener powinien mieć „energię”, ludzie mają się dobrze bawić, a ankiety satysfakcji – najlepiej wypełniane zaraz po szkoleniu – muszą wyglądać dobrze.
